overmand door strijdige gevoelens in volle jihad

Om de gapende wonden die de gestage opstapeling van uw begane zonden in uw miezerig bestaan slaat wat te stelpen, besloot u vandaag dan toch maar naar het vrijdagsgebed te gaan.

Wie anders dan Wahid stond daar in de rij vlak voor u, zodat u bij elke buiging in het aanschijn Gods met uw neus bijna in zijn anus zat? Dat kon u misschien nog net verdragen. Wat u daarentegen wel deftig op de heupen begon te werken was het felle parfum van Fouad. Waarom komt die kerel altijd zo kraaknet en welriekend naar de moskee? Wat is zijn bedoeling eigenlijk, wanneer hij na het gebed nog even loopt rond te kirren op de koer?

Dat soort vragen verwarden u vandaag danig, terwijl de imam in zijn donderpreek de eendracht in de onvermijdelijke jihad onderstreepte en waarschuwde voor heidense verleidingen.

Bij thuiskomst sloot u zich op in de badkamer en sloeg u de woeste hand aan uw meelijwekkende zelf. Na afloop huilde u bitter en bad vergeefs tot de genadeloze godheid die u sinds lange tijd verlaten heeft, om Fouad eeuwig te laten branden in het meest afschuwelijke van al zijn hiernamaalsen.

Op de achtergrond doemden de eerste akkoorden van dat ene nummer van Milow al op. Ook technologie is een te verwoesten schande, dacht u toen, en huilde nog wat meer.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s