de eenzaamheid van een priem in de ballen

Op drastische septemberdagen als deze, wanneer u in de burcht die uw woonst is eenzaam zit te wezen, verwenst u, woest starend door het raam, de horde wilden die uw wijven hardop hoeren durven noemen.

U bent kwaad op uzelf: hoe hebt u het ooit zover laten komen? Waarom hebt u niet eerder, onberedeneerder, non-verbaler, radicaler gereageerd? Waarom hebt u de Moren niet trachten te verdrijven naar het model van de Noren?

Uw voorvaderen hebben bloed vergoten, geen beetje maar met sloten, om te voorkomen dat een ander volk dan het uwe, uw vrouwen in de nederigheid moge duwen.

U hebt steevast uw zuurverdiende rechten en vrijheden verdedigd met hand en tand. De vreemdeling (de geur van kardemom en curry walmt uit zijn poriën, constant) droeg niets bij tot uw maatschappij dan ziekte en zand.

Als betoon van dank voor uw geplunderd land, werd u vervolgens door de bebaarde bastaard in een handomdraai ontmand.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s